วิถีชีวิต บ้านเรือนที่อยู่อาศัย
รวมไปถึงการทอผ้า ล้วนแล้วแต่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมสำคัญที่บรรพบุรุษไทลื้อ
ที่ได้ถ่ายทอดสู่ลูกหลาน และคงอยู่มาจนถึงยุคปัจจุบัน
บ้านไม้ยกใต้ถุนสูง ที่ดูสวยงามแปลกตานี้ คือบ้านไทลื้อแบบดั้งเดิม ที่สมาชิกสภาวัฒนธรรมตำบลบ้านถิ่น จ.แพร่
จำลองมาจากบ้านไทลื้อ สิบสองปันนา ซึ่งเป็นถิ่นฐานดั้งเดิมของชาวไทลื้อ โดยตั้งอยู่ภายในวัดถิ่นใน ตำบลบ้านถิ่น
อำเภอเมืองแพร่ จ.แพร่ เพื่อให้ลูกหลานชาวไทลื้อได้ศึกษาและรู้ถึงรากหง้า
วิถีชีวิต ของชาวไทลื้อแต่เก่าก่อน
เนื่องจากในปัจจุบันไม่มีบ้านลักษณะเช่นนี้หลงเหลือให้เห็นในชุมชนแล้ว
เอกลักษณ์สำคัญของบ้านไทลื้อ คือไม่มีการตอกตะปู สร้างจากไม้สัก ไม้เต็ง และ ไม้รัง จำนวนขั้นบันไดต้องเป็นเลขคี่ ได้แก่ 7 หรือ 9
ขั้น
หากจำนวนขั้นบันไดเป็นเลขคู่จะไม่เป็นสิริมงคล เพราะถือว่าเป็นบ้านของคนตาย
การแบ่งสัดส่วนภายในบ้านนั้นเรียบง่าย
ข้างล่างเป็นใต้ถุน ส่วนด้านบนนั้นจะมีลานสำหรับปลูกพืชพักสวนสวนครัว
ยกระดับเป็นที่นั่งพัก และมีมุมเล็กๆตั้งเตาไฟไว้สำหรับทำครัว ส่วนห้องนอน
จะอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวบ้าน ภายในห้องนอนนั้นถือเป็นที่ส่วนตัว
หากเจ้าของบ้านไม่อนุญาตคนนอกห้ามเข้าเด็ดขาด
และมีม่านกั้นห้องนอนตามธรรมเนียม
ซึ่งสีของม่านนั้นจะใช้ สีขาว สีแดง หรือไม่ก็ใช้ผ้าลายดอกเท่านั้น
ที่น่าสนใจ คือ ลักษณะของหน้าต่าง บ้านไทลื้อจะเรียกหน้าต่างว่า
"ประตูป่อง" ซึ่งเป็นหน้าต่างแบบฝาเลื่อนแบบนี้
ที่บ้านไทลื้อหลังนี้
ไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งก่อสร้าง แต่ที่นี่..ยังเป็นศูนย์รวมของชาวไทลื้อในชุมชน
ที่พยายามอนุรักษ์และสืบสานวัฒนธรรมของชาวไทลื้อเอาไว้ ผู้เฒ่าผู้แก่จะมารวมตัวกันที่นี่ เพื่อถ่ายทอดวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของบรรพบุรุษ
ให้กับลูกหลานรุ่นหลัง
ไม่ว่าจะเป็นการร้องรำทำเพลง
ที่สอดแทรกวิถีชีวิตเรื่องอาหารการกินพื้นบ้านไว้ในบทเพลง เช่นเพลง
"ลำนำชนบท" เพลงนี้
รวมไปถึงการทอผ้า หรือที่เรียกว่า
ตอหูกถุงหมาก โดยในสมัยโบราณผู้หญิงชาวไทลื้อทุกคนจะต้องทอผ้าเป็นและเย็บถุงหมากได้
มาวันนี้ผู้เฒ่าผู้แก่เกรงว่าวัฒนธรรมนี้จะเลือนหายไป จึงรวมตัวกันตั้งกลุ่มทอผ้าและทำถุงหมากขึ้น
เพื่อถ่ายทอดให้กับลูกหลาน
และด้วยความที่มีฝีมือในเรื่องการเย็บปักถักร้อยและการประดิษฐ์
กลุ่มผู้สูงอายุไทลื้อบ้านถิ่น ยังได้ตั้งกลุ่มศิลปะประดิษฐ์ผู้สูงอายุ
เพื่อสร้างรายได้เสริมอีกด้วย


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น